زنده بسم الله است نام محمد

تا می وحدت بود به جام محمد

(پیش درآمد شوشتری با تحریر)



ای همه عالم شده غلام محمد

سر به خم آرد به احترام محمد

عبرت جان می کنم کلام محمد

(چکاوک)



رونق خورشید بود شمع جمالش

کس نبرده به آستان کمالش

گر دم بت را شکست دست جلالش

باد درود خدا بر او و آلش

بر همه اصحاب خاص و عام محمد

(درآمد شوشتری)



تا به پر و بال عشق دل به سفر زد

کعبه ی معراج را دو حلقه به در زد

مهر نبوت ز دوش معجزه سر زد

جارچی عرش لب به نای خبر زد

لبیک لبیک بر سلام محمد

(منصوری: گوشه ی مشترک بین چهارگاه و همایون است که استاد ایرج برای ترکیب و مرکب کردن از این گوشه استفاده کرده است)



بنده منم بنده غلام سیاهش

خود چه غلامی طلیعه دار سپاهش

فرش دل و دیده می نهم سر راهش

این نه که تنها منم دوان به پناهش

مرغ خرد می دود به دام محمد

(اشاره به زابل منصوری با تحریر زابل منصوری و فرود مجدد به منصوری)



پر شده گوش فلک ز موج کلامش

مهر خجل شد ز روی ماه تمامش

سکه خلق محمدیست به نامش

زینت جان کرده بامداد خیالش

اوست کمترین غلام محمد

(تحریر و فرود به درآمد شوشتری)



با همراهی تنبک:

بیا تا گل بر افشانیم

و می در ساغر اندازیم

فلک را سقف بشکافیم

و طرحی نو دراندازیم

اگر غم لشکر انگیزد

که خون عاشقان ریزد

من و ساقی به هم سازیم

و بنیادش بر اندازیم