تويي كه خورشيد نگات از پشت سايه ها رسيد
به لطف بودن تو باز پر شده واژه اميد

تو مثل فانوس مي موني ميون طوفان بلا
منم يه دريا كه شده به ساحل تو مبتلا

اي همنشين اي هم قسم با من بمون كه بي كسم
با تو ترانه ساز ميشم بي تو مي گيره نفسم بي تو مي گيره نفسم

با تو تمام لحظه هام لحظه به لحظه خاطرست
بين من و تنهاييهام با تو يه دنيا فاصله ست

اي همنشين اي هم قسم با من بمون كه بي كسم
با تو ترانه ساز ميشم بي تو مي گيره نفسم