«سرمه »
سرمه میکشی به چشمات، لحظه شاعرانه میشه
زخمه میزنی به سازم، زخم من ترانه میشه
قصٌه قصٌه از تو میگم، تو که شاهِ پریونی
میتونی مثل یه رویا، منو تا عشق برسونی

وقتشه که از حضورت، رگ قصٌه خون بگیره
وقته اندهام بغضه، بذار گریمون بگیره
ناامیدم نکن از عشق، من که پای تو شکستم
مثل من باش مثل من که، ساده مثل کف دستم
مثل من باش، مثل آینه، به همین ترانه خو کن
شب شکن باش، مثل مهتاب، شب به شب ستاره رو کن